“Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5,48).
“Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe” (Rz 12,2).
“Jakkolwiek liczne i wielkie mogą być przeszkody wzniesione przez ludzką ułomność i grzech, możliwy jest - dzięki Duchowi, który odnawia oblicze ziemi (por. Ps 104 (103), 30) cud doskonałego spełnienia dobra” (Jan Paweł II, enc. Veritatis Splendor, 11 
Sposoby osiągnięcia doskonałości
- W zachowaniu. – Równość usposobienia. Prawość. Prostota. Skromność. Słodycz. Stałość.
- W rozmowach. – Wesołość bez rozproszenia. Wstrzemięźliwość w słowach. Unikanie wyniosłości. Zaparcie siebie. Nieskwapliwość w udzielaniu rad.
- W uchybieniach. – Pokorne i szczere wyznanie. Głęboka boleść bez przygnębienia. Uciekanie się do Boga. Zdanie się na Jego miłosierdzie.
- W cięższych upadkach - Nie zniechęcać się, lecz obudzić natychmiast akt żalu doskonałego z postanowieniem rychłego odprawienia spowiedzi.
- W przystępowaniu do Sakramentów św. – Czystość serca i intencji. Oderwanie od zbyt ziemskich upodobań. Wiara żywa. Czynna żarliwość. Pragnienie Najśw. Sakramentu.
- Względem Boga. – Ufność dziecięca. Szukanie woli Bożej. Spokojnie bez niepokoju poddanie się jej. Posłuszeństwo szybkie, mężne, bez zastrzeżeń wszystkim przykazaniom Bożym i kościelnym.
- Względem bliźnich:
Ze wszystkimi: Serdeczność. Uprzejmość. Znoszenie wad drugich.
Z przełożonymi: Cześć. Uszanowanie. Posłuszeństwo.
Z równymi: Uprzejmość bez poniżania się. Miłość bliźniego. Budzenie szacunku unikając zbytniej poufałości.
Z powładnymi: Wyrozumiałość. Cierpliwość. Dobroć
Z nieszczęśliwymi: Litość. Współczucie.
Z przyjaciółmi: Miłosierdzie. Miłość. - Względem siebie. – Ścisła sprawiedliwość. Wyrzeczenie siebie istotne i trwałe. Cierpliwość w doświadczeniach.
- Co do ciała. – Sumienna przyzwoitość. Staranność umiarkowana. Surowość przezorna. Umiarkowanie we wszystkim.
- Co do wyobraźni. – Spokój niewzruszony wobec jej zboczeń. Pogarda dla jej urojeń. Odwracanie uwagi od jej natręctwa.
- Co do rozumu. – Roztropne niedowierzanie jego wiedzy. Szczęśliwa nieświadomość jego zasług. Święte użycie jego talentów.
- Co do serca. – Wierność w odtrącaniu niepokojów. Czujność na wszystkie jego poruszenia. Ofiara ze wszystkiego, co sprzeciwia się woli Bożej.
- Życie z wiary. – Przystosowanie się do Jezusa Chrystusa w słowach, myślach, uczuciach i czynach. Zależność od Jego Ducha we wszystkim.
Umartwienia każdemu dostępne
- Umiej odmawiać naturze tego, czego wymaga od Ciebie bez koniecznej potrzeby.
- Umiej wymóc na niej to, czego odmawia bez przyczyny.
- Gdy Cię prosi o kilka minut zwłoki w godzinie wstawania, odmów jej co do jednej sekundy.
- Budzi w Tobie chęć szukania wygód w leżeniu, lub siedzeniu, nie słuchaj jej.
- Namawia Cię do rozpierania w czasie modlitwy, nie czyń tego.
- Może nawet Cię skłania do urwania, skrócenia dziękczynienia po komunii św. Jeśli możesz, przedłuż je.
- Kosztuje Cię wstać rano, oderwać się od zajęć, żeby pójść na Mszę św. Zawstydź się, żeś tak mało pobożny, i jeśli obowiązki Ci pozwolą, chętnie bierz udział w ofierze, która najwięcej chwały Bogu przynosi.
- Odmawianie różańca zda Ci się monotonne, masz ochotę go opuścić. Odmawiaj go jeśli możesz codziennie z gorliwością, by okazać cześć i miłość Swej Matce z nieba.
- W potrawie, którą Ci podają jakiś kąsek szczególnie Ci się uśmiecha: złóż za niego ofiarę P. Jezusowi, który się dla Ciebie sam ofiarował.
- Masz dobry apetyt, rwiesz się do jedzenia, poczekaj chwilę, jedz powoli.
- Smutek Cię ogarnia. Masz ochotę płakać. Śpiewaj.
- Jesteś w złym humorze. Śmiej się jeśli możesz.
- Chcesz dużo mówić, podkreślić swój dowcip. Zamilknij, ofiaruj to słowo Panu Jezusowi.
- Masz ochotę się gniewać. Z miłości dla Pana Jezusa, bądź dobry i łagodny.
- Chcesz się zemścić. Oddaj dobrem za złe.
- Chcesz komuś okazać niechęć: okaż przychylność.
- Chcesz go obmawiać, powiedz o nim coś dobrego a przynajmniej zamilknij.
- Chcesz uniknąć z nim spotkania, wyjdź naprzeciw.
- Chcesz szorstko się odezwać: przemów spokojnie i przyjaźnie.
- Chciałbyś cokolwiek się zemścić, uszczypliwe słowo rzucić. Bądź uczynnym i delikatnym.
- Powodowany egoizmem lub lenistwem nie masz ochoty oddać bliźniemu przysługę. Dlatego właśnie ją wykonaj.
- Wszystko Cię niecierpliwi, staraj się o jednostajne usposobienie.
- Masz ochotę mówić lub działać w podnieceniu. Czekaj, daj przeminąć burzy.
- Chcesz prędko odmówić różaniec, modlitwy, wykonaj coś szybko, byle się pozbyć. Pomyśl i działaj uważnie.
- Mówią coś ciekawego; z miłości dla Pana Jezusa zachowaj umiar w słuchaniu.
- W drodze spotykasz coś ciekawego ludzie biegną oglądać. Nie kieruj się owczym pędem, ale rozsądkiem.
- Masz ochotę zerwać kwiatek, powąchać go z rozkoszą. Wstrzymaj się, Pan Jezus Cię o to prosi.
- Chciałabyś zjeść ten owoc, skosztować cukierek, złóż ofiarę i podaj Boskiemu Oblubieńcowi.
- Masz ochotę jeść i pić poza godziną posiłku, nie czyń tego, opanuj się.
- Chcesz wygrzewać się bez koniecznej potrzeby. Uciekaj od ognia, pomny na ten, którego chcesz uniknąć w piekle.
- Lubisz skarżyć się, narzekać w cierpieniu - to P. Jezus z miłości daje Ci cząstkę swego krzyża. Błogosław Go. Przynajmniej znoś w milczeniu.
- Masz ochotę szemrać w przeciwnościach, upokorzeniach, naganach. Upadasz na duchu. Powiedz sobie ochotnym sercem lub wbrew sercu przyjmij to doświadczenie.
- Chcesz się tłumaczyć. Oskarż się pierwszy, a przynajmniej milcz.
- Zimno, upał, deszcz, wywołują w Tobie narzekanie, znudzenie. -„Zimno, gorąco, deszczu pobłogosław Pana!”
- Gdy w Twoim sercu zimno i sucho, bądź uległy Bogu.
- Uderzyłeś się, ból czujesz, mów choć przez łzy: dobrze mi tak.
- Próżność nakłania Cię, byś przeglądnął się w lustrze, zajmował powierzchownością, podziwiał w pięknym stroju. Pomyśl, że Pan Jezus patrzy z politowaniem, a sam się zawstydzisz.
- Pilno Ci list przeczytać. Wstrzymaj się z jego czytaniem.
- Chciałabyś to i owo wykonać, bo Ci się podoba. Nie rób tego.
- Nie masz ochoty brać udziału w tej i owej niewinnej zabawie, bo Ci nie odpowiada. Całym sercem się zabaw, żeby przezwyciężyć swą naturę.
- Nie chcesz tam pójść, bo Ci się nie podoba. Zastanów się. Może właśnie trzeba pójść.
- Przed rozpoczęciem pracy natura leniwa domaga się chwili bezczynności. Nie słuchaj jej. Zacznij natychmiast i pracuj pilnie.
- Spełniając uczynek miłosierny czy akt cnoty, odczujesz pokusę upodobania w sobie próżności, żądzy pochwał, uznania u ludzi. Nie czyń nic dla popisu. Wznieś serce ponad te niskie i marne uczucia - Oczyść intencje, powiedz z głębi duszy: “Tylko dla Ciebie o Boże”.
- Spostrzegasz, że w twych czynnościach szukasz siebie. We wszystkim co czynisz hasłem niech Ci będzie: “Wszystko z miłości do Jezusa”. Hoc fac, et vives - to czyń, a będziesz żył wiecznie.
Kilka zasad Bł. Jana Berchmansa
- Serce moje jedynie bezpiecznem żyć może, gdy wytrwa w szczerej dziecięcej miłości ku Matce Najświętszej.
- Ponad wszystko unikać muszę bezczynności, smutku i zbyt wielkich poufałości.
- Mało mówić, dużo czynić.
- Wielce sobie, ważyć drobne sprawy.
- Jeśli nie dojdę do świętości za młodu, nigdy nie będę świętym.
- Myśl, żebyś się Bogu podobał, a Bóg o Tobie myśleć będzie.
- Jeśli chcesz być dzieckiem Maryi, zazdrośnie naśladuj jej czystość.
- Miej macierzyńską miłość dla drugich, surowym sędzią bądź dla siebie.
- Mniejsza o to „co powiedzą” na moją wierność regule i postanowieniom.
- Sumiennie dopilnuję punktualnego rannego wstawania.
- Starać się będę widzieć Boga we wszystkich moich przełożonych.
- Błędy własne wypatrywać będę, nie zaś cudze, najmniej siebie ceniąc.
- Miej zwyczaj innych tłumaczyć z tkliwą miłością.
- Kto niedocenia modlitwy, nie wytrwa w pobożności.
- Nie czyń nigdy tego, co Ci się w drugich nie podoba.
- Czyń to, co Ci się w drugich podoba.
- Wszystko co czynisz, czyń z wielką starannością.
- Nie mów o sobie ani źle ani dobrze, chyba że posłuszeństwo tego wymaga.
- Każdą czynność spełniaj tak, jakby miała być ostatnią w Twoim życiu.
- Cierp z poddaniem się, unikaj bezczynności.
- Pokój nasz zależy od cierpliwości wobec doświadczeń.
- Cierpliwość koroną wszelkich cnót.
- Cierpliwością zbudujemy ludzi, nawrócimy ich.
- Poddać się Bogu i ludziom ochotnie.
“Dlatego przepasawszy biodra waszego umysłu, bądźcie trzeźwi, miejcie doskonałą nadzieję na łaskę (1P 1,13).
Od trądu (choroby) ciała Moje dotknięcie może was uzdrowić, gdy mnie o to prosicie. Ale od trądu duszy (grzechu) nie uleczę was, bo wy sami podobacie sobie w nim i chcecie go (P. Jezus 410/1).
Dlatego gdy widzisz grzech, słabość wołaj: Jezu zbaw mnie! Jezu uzdrów mnie! Jezu dopomóż mi! I podejmij wysiłek przemiany. Nie czyń różnicy między duszą czystą a sercem oczyszczonym przez skruchę. Biedne dusze, nie wiecie jak was kocha Zbawiciel. Nie bójcie się Mnie. Przyjdźcie. Z ufnością, z odwagą. Otwieram wam Moje serce i ramiona. Jestem waszym Zbawicielem. Pamiętajcie o tym zawsze (P. Jezus 410-411/1)
Nie sądźcie, aby i was nie osądzono. Zły osąd jest krzywdą. Przebaczajcie, zawsze i mówcie: Przebaczam innym, byś Ty mi przebaczył moje nieskończone grzechy.
Udoskonalajcie się z godziny na godzinę z cierpliwością, wytrwałością i bohaterstwem. Przecież nie mówię wam, że to jest łatwo stać się dobrym. Przeciwnie: Największym trudem jest uświęcić się! Lecz w nagrodę posiądzie się Niebo, które zasługuje na wszelkie trudy (P. Jezus 194/1)
Zastanów się więc: Jeśli Bóg znający możliwości ludzi mówi im: „Bądźcie doskonałymi…” oznacza to, że jest to możliwe. Po raz pierwszy słowa te zabrzmiały przed Abrahamem jako nakaz: „Chodź ze mną i bądź doskonały”. Kto żyje bowiem w obecności Boga, nie jest zdolny popełnić złych czynów (P. Jezus)
Świat ofiaruje wam wszystkie kwiaty i owoce zaspokajające zmysły. Ja zaś daję wam tylko jedną rzecz: świętość. A jest ona na ziemi rzeczą najbardziej ciasną, ubogą, stromą, ciernistą i prześladowaną. W niebie jej ciasnota zmieni się w niezmierzoność, jej ubóstwo w bogactwo, ciernistość w kwitnący kobierzec, jej stromość w ścieżkę szeroką i wygodną, a prześładowanie w pokój i błogosławieństwo. Lecz kto się wysila, aby zostać świętym? A Ja wam ofiaruję tylko to. Czy chcecie…? (P. Jezus, 191)
Tekst w PDF-ie: Sposoby osiągnięcia doskonałości
